1.ชีวิตหนอชีวิต
posted on 15 Aug 2009 01:36 by pengtobenumber1
นับจากตั้งแต่วันนั้นมา ผมพยายามประพฤติปฎิบัติตัวเป็นคนดี ไม่พยายามซน แต่ก็อาจมีบ้างที่ผมซน ตามประสาเด็กผู้ชายอะนะ ผมช่วยพ่อ แม่ ทำงาน ซึ่งมันก็ทำให้ผมรู้สึกว่า ผมเป็นที่ดีในสายตาคนอื่น แต่การเรียนของผม ในช่วงมัธยม ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก คุณรู้มั้ย ว่าผมไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือ ผมชอบเที่ยว ชอบเล่น ชอบเฮฮากับเพื่อน ซะส่วนใหญ่ ตอนเรียน ผมไม่ตั้งใจเรียน ผมคุยกับเพื่อนสนิทผมคนนึง ที่ชื่อปั้ป ปั้ปนี่เป็นกระเทย (แต่เพื่อนๆในห้องเรียกว่ามันว่า กระเทยควาย) เท่าที่ผมจำได้นะ มันทำงานพิเศษ ที่บริษัททัวร์แห่งนึงมันชอบเอาแผ่นกระดาษที่จองตั๋วรถทัวร์อะ มาเกือบทุกวัน แล้วมันก็เล่น ๆ แต่ไอปั้ป นี่มันชอบแกล้งผม (แบบหนักๆก็มี) ผมเคยโดน เพื่อนในห้องแกล้งมาตลอด จนถึงจบม.3 แต่ทุกวันนี้ ผมอโหสิให้พวกเค้าแล้วล่ะ ไม่อยากจองเวร อะนะ เมื่อ ผมจบม.3 ผมก็ต่อที่โรงเรียนเดิม ในแผนการเรียน ภาษาอังกฤษ-สังคมศึกษา ผมได้อยู่ห้อง11 ซึ่งในระดับชั้น ม.4 มันมี 12 ห้อง ซึ่งแผนการเรียนของผมมันมี 3 ห้อง คือห้อง10-12) แต่สิ่งที่ผมคาดไม่ถึง ไอเสี่ยวมันมาอยู่ห้องผมด้วย ไอคนนี้ มันโคตรชอบแกล้งผมเลย ที่สังเกตหลักๆของมันคือรูหูข้างซ้าย เจาะหูประมาณ 10 มิล สำหรับฉายามัน ที่ชื่อว่า ไอเสี่ยว มันได้มาตั้งแต่ม.1 และ ที่มาก็ ตอนซ้อมเชียร์ รุ่นพี่ สตาฟสีคนนึง เค้าตั้งฉายาให้มัน จึงเป็นที่เรียกปากต่อปากจนถึงวันนี้ เหอะๆ ไอเสี่ยว ตอนที่เข้าม.4 วันแรก ผมก็ได้เป็นเหรัญญิก และผ่านไปเดือนกว่าๆ ผมก็ได้เป็นเลขาห้อง ซึ่งในห้องผม ดูหน้า ก็ไม่มีใครเด็กเรียนอะนะ ผมนั่งใกล้กับเพื่อนผมคนนึง ซึ่งผมสนิทกับมันโคตรเร็ว มันชื่อ ว่าไอเจอรี่ แต่ผมชอบเรียกมันว่า เจอคี่ 55 ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ซึ่งผมก็หนีไม่พ้นพวกเกย์อีกแล้ว ไอนี่ มันเป็นตุ้ดแอบ แต่มันปลอดถัยมากกว่าไอปั้ป เพื่อนสนิทสมัยม.ต้น ^^ สำหรับเจอรี่ มันเป็นคนที่ ไม่ค่อยเรียน โดดเรียนบ่อยว่างั้นบ้านแม่งอยู่นนทบุรี แต่พอหลังๆมา มันย้ายมาอยู่แถวโรงเรียน (อยู่บ้านป้า) เจอรี่ มันมีชื่อเล่นของมันซึ่งมันไม่อยากให้ใครเรียก มันชื่อเล่นว่า “เอก” ถ้ามึงได้อ่านหนังสือเล่มนี้อยู่ กูอยากจะถามมึงว่า ชื่อเอกนี้ ทำไมมึงถึงไม่ค่อยบอกคนอื่นวะ เหอะๆ